… Za kulisami wszelkich bytów, w zakurzonej szafie rekwizytów przeszłości karton staje się domem, podobnie jak i domek z kart; autonomicznie wprawiane w ruch szpule filmowe wyświetlają stare wspomnienia rodzinne ludzi, których nigdy nie znaliście. Cały świat ożywia sadza z nigdy nieczyszczonego komina, szepczące popioły jego wczorajszego ognia użyźniają imaginarium ciała, a garnitury z lombardu są dopasowywane do kruchych postur nowych istot, graczy pokornie kroczących w niespójnym, przepastnym cyrku czasu. Niebo rozjaśnia blask tysiąca gwiazd, z których jedna pędzi w kierunku Ziemi…