…Przywołane elementy składające się na kompozycje powołane do życia przez tandem artystów, często powracające w jego twórczości jak pociąg, tunel, piec, zejście w dół widnieją na rysunkach zamkniętych w pociągu z kartonu. Rysunki tworzą sytuację otwartą w zależności od okoliczności mogą nabierać nowych znaczeń. Wyobraźmy sobie, co stanie się z nimi, gdy zostaną wprawione w powolny, zapętlony ruch. Zaczną żyć własnym tajemnym życiem, ukryte przed oczami (ale nie wyobraźnią i fantazją) widza, uniezależnione od swojego twórcy. Wewnątrz wagoników dokonują się tajemne sztuczki, które być może nigdy nie zostaną odsłonięte, ale pojawią się we fragmentach w kolejnych realizacjach…
Wystawa Circulus vitiosus w Studio Tommaseo – Trieste Contemporanea w Trieście prezentowała prace Teresy i Andrzeja Wełmińskich, łączące rysunek, instalację, obiekt i działania performatywne.
Centralnym elementem ekspozycji była instalacja z cyklu W skali 1:1 — wielkoformatowy rysunek torów kolejowych tworzących zamknięty krąg. Na torach ustawiono tekturową lokomotywę i wagoniki oraz atrapę tunelu, przypominającą teatralną dekorację oglądaną od kulis. Towarzyszące instalacji działanie performatywne polegało na nieustannym przeciąganiu wagoników po okrężnej trasie, nadając całej sytuacji charakter absurdalnego rytuału.
Motyw podróży, powracający w twórczości Wełmińskich, przywołuje wspomnienia dzieciństwa, ale także obrazy przemijania, śmierci i wędrówki w nieznane. Zamknięty tor staje się figurą błędnego koła, wiecznego powrotu i czasu pozbawionego początku i końca. Pozornie niewinna zabawka odsłania niepokojące znaczenia, odsyłając zarówno do eschatologicznych wyobrażeń, jak i paradoksów ludzkich wyborów.
Instalacji towarzyszyły prace na papierze, rozwijające wątki pamięci, samotności, uwięzienia i nieuchronności losu.
Circulus vitiosus jest kolejną realizacją Wełmińskich, w której granice między obrazem, obiektem a teatrem ulegają zatarciu. Rzeczywistość zostaje sprowadzona do fragmentów, śladów i powtarzających się gestów, tworzących obraz świata uwikłanego w niekończący się cykl.
Circulus vitiosus — błędne koło — to wystawa Teresy i Andrzeja Wełmińskich, w której sztuki wizualne przenikają się z teatrem, a podróż staje się metaforą ludzkiego losu. W centrum ekspozycji znajduje się instalacja przedstawiająca kolejkę poruszającą się po zamkniętym torze — obraz nieustannego powracania, przemijania i niemożności wydostania się z kręgu własnej historii.